Ik lees een boek en dat boek bevalt mij wel. Dat boek ben ik gaan lezen omdat ik geneigd ben te denken dat mensen nou eenmaal geboren worden met een aantal eigenschappen en daar niet meer zo snel verandering in kunnen aanbrengen. Als we het hebben over de de verhouding nature/nature, neig ik al snel naar de nature kant. Helemaal niet fijn natuurlijk, want als je als coach niet gelooft in dat mensen kunnen veranderen, waarom doe je het dan? Toch kom ik er steeds meer achter dat je wel kunt veranderen. Door bijvoorbeeld veel te oefenen met het gedrag en/of de vaardigheid die je wilt leren. En dan niet door een training van 2 dagen, maar door iedere dag keihard aan de slag te gaan. Kijk naar programma’s zoals dancing with the stars, in het begin kunnen de deelnemers nauwelijks iets, maar gaandeweg krijgen ze de pasjes in de vingers en maakt ze gewoonweg indruk door hun moves. Ook topsporters zoals Sven Kramer bereiken resultaat door veel te oefenen, kijk maar eens hoeveel focus hij heeft gelegd in zijn training, zichzelf heeft afgebeuld en uiteindelijk de beste is geworden. Doen, doen en nog eens doen zorgt voor resultaat daar ben ik van overtuigd aan het raken.

Zo ook in het boek van David Schenk. In The Genius in all of Us, vertelt hij dat niemand veroordeeld is tot middelmatigheid. ‘Ontwikkeling is chemie zegt hij en het eindproduct kan simpelweg niet worden teruggebracht tot de ingredienten’. Het is een complex proces die interactie tussen genen en de omgeving: je leven interacteert met genen’.
Zelfs over intelligentie zegt hij dat dit een proces is en niet een vaststaand ding. Zo, hier moet ik even aan wennen aangezien ik in mijn assessments mensen hierop aftest en er in de onderzoeksliteratuur een grote voorspellende waarde aan toegedicht wordt. Alles valt of staat met de definitie van intelligentie zegt hij en met o.a. het feit dat abstract probleemoplossend redeneren in vergelijking met honderd jaar geleden veel belangrijker is geworden.

Als het zo is dat de omgeving veel invloed heeft op de ontwikkeling van mensen, hoe vroeg kun je dan al beginnen met het stimuleren van je kinderen..heel vroeg dus. Uit onderzoeken blijkt het volgende:

Praat vaak en vroeg met kinderen
Lees kinderen vroeg en vaak voor
Geef ze positieve feedback en spreek ze bemoedigend toe
Stel (hoge) eisen want kinderen ontwikkelen zich alleen als de omgeving deze ontwikkeling vraagt
Omarm falen.
Bemoedig het vertrouwen in invloed op eigen groei en ontwikkeling.

Begin dus nu al met het stimuleren van ontwikkeling en durf ook eisen te stellen. Want een omgeving die een zes voldoende vindt, zal ervoor zorgen dat ze niet snel boven zichzelf uitstijgt.

This entry was posted on Wednesday, March 31st, 2010 at 8:53 am and is filed under Online Assessment & Coaching. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.